Sinds de laatste keer ondertussen al 2 jaar geleden. Maar nu het weer zover is, toch weer wat kriebels. Pukkelpop. Mijn allereerste festival. Was toen 16 en -mama iedereen gaat dus ik ook!- Hoe zenuwachtig was ik wel niet. Zelfs mijn kleine teen mocht er tijdens de voorbereiding aan geloven. Maar ah. Het was overweldigend! Eindeloze serie optredens (Dislocated Styles…Staind…(hed)PE…Fear Factory…Queens Of The Stone Age…XZibit…Papa Roach …Alien Ant Farm…Dropkick Murphys…Mogwai…Heideroosjes…3 Doors Down…Placebo…Madrugada :)…Nelly Furtado!...Spooks…Spearhead…Stone Temple Pilots…Muse…The Prodigy…) Veel minder eindeloos nu ik der een overzicht op heb. Maar kom, ik was toen nog jong en dat is, jah wa is da eigenlijk? Nostalgie en heimwee (tautologie I know) overvallen me opnieuw. Samen met een ander wrang gevoel waarvoor ik (om in de taalkundige termen te blijven) geen eufemisme schijn te vinden. Het zal wel niet…
Waar zijn die foto’s nu?