blackout
Het is zoals wanneer er op restaurant na afloop gevraagd wordt of het gesmaakt heeft en je zou antwoorden dat je het niet meer weet.
Daar zat ik dan met mijn lege potjes van de negen soorten tomaat die volgens smaak, stevigheid en zoetheid beoordeeld moesten worden.
En ik wist het niet meer.
Daar zat ik dan met mijn lege potjes van de negen soorten tomaat die volgens smaak, stevigheid en zoetheid beoordeeld moesten worden.
En ik wist het niet meer.
Labels: feelings