In wan weei or anodder, een avondje(/nacht/ochtend whatever) stappen lijkt toch steeds rond schoenen te draaien. Zo heb je de originele versiertruck alwaarin een iemand zijn stoute schoenen aansteekt en probeert een goeie indruk te maken op de andere iemand door het met een gelukkig haast onverstaanbaar accent uitgebreid omschrijven van afkomst ende waarde van eigen footwear.
Of de meest geformuleerde formule zijnde; had ik maar andere (of geen) schoenen aangetrokken want:
a: deze lijken toch niet zo goed bij jouw outfit te passen als ik verwacht had, of
b: ookal is het minder van belang dan hoe het eruit ziet, maar na 2uurtjes one-2-steppen voel ik het verschil tussen hiel en teen niet meer, of
c: hoe erg jammer dat mijn companie toegang wordt ontzegd vanwege mijn stapwearkeuze die overigens erg veel similariteit vertoont met roze paar van meisje-waarvoor-de-deuren-wel-gezwind-werden-geopend.

Juist voor het oppakken: ongedefinieerde personages

Labels: gebeurtenissen