Niemand heeft er erg in, maar het werd me vandaag voor eens en altijd es goed duidelijk gemaakt; de verzamelterm voor al het functionele materiaal, dat men naar behoefte voorzichtig in het metalen geraamte aanbrengt om het vervolgens op een heel verzorgde zwarte band neer te leggen, waarop stap 1 iets minder voorzichtig wordt herhaald en dat tenslotte in alle haasten (want het regent é) vanop afstand in éen of andere dubieuze achterbak wordt gekatapulteert, is niet zomaar het eerste beste woord dat bij je (=ik) opkomt.
- "Gedaan met het heel oneervol zomaar dingen, gerief of zelfs spullen te noemen juffrouw."
"U bent zich toch weldegelijk bewust van de waarde van al deze zaken."
"Iemand in uw positie zou dat op zijn minst wel mogen zijn vind ik (niet ik, maar zij dus)."
- "Waarde? Uh... Positie? Ah... Ah IK?"
"En de andere dingen, uh, zaken dan? Gelijk. Uhm... Zoals in im-materieel?"
- "U bent al bij al nog een fatsoenlijke kassierster"
- "Wat bij wat? Fatsoenlijk?"
- "Het vergt iemand enige beschaafdheid juffrouw, om zijn (mijn dus) abuizen te erkennen"
- "Juist ja. Toch graag gedaan ze..."
...
Woordgebruik gesprekspartner zo natuurgetrouw mogelijk weergegeven.